‘U zorgt voor de koffie, wij voor de cake’ #3

Het laatste huiskamergesprek in Alblasserdam is met de bewoners van de molens van Kinderdijk. Hoe ervaren zij het toenemend toerisme? Waar zien zij mogelijkheden en kansen voor verbetering voor het, zoals zij zelf zeggen, ‘levende Werelderfgoed’?

“Het levend erfgoed zijn wij zelf” grapt molenaar Jan de Vries. Hij vertelt dat de meeste molens al tien generaties door dezelfde families worden bewoond. Hun molen is zelfs zo eigen dat onderling ruilen van molens heel erg lastig en ongemakkelijk voelt.

Gevoelsmensen zijn de molenaars zeker. Vol trots en passie maken zij duidelijk dat zij leenheer zijn van het Werelderfgoed. Zij zien het als hun morele verplichting dit unieke gebied voor volgende generaties molenaars en toeristen te behouden en te behoeden voor de gevolgen van massatoerisme. De molenaars willen de toeristen een echte beleving geven, maar de impact van de bezoekersaantallen werkt in op hun dagelijks leven. Voor de molenaarsvrouwen is de was buitenhangen een hele uitdaging met honderden langsvarende toeristen en hun inzoomende iPhones.

De molenaars zien een heel duidelijke toekomst weggelegd voor meer educatie en informatie over de historie van het gebied en de molens. Een component waar zij graag aan zouden bijdragen en hun idee├źn over hebben.

Alle acht aanwezige molenaars (en molenaarsvrouwen!) vinden het bijzonder dat wethouder Arjan Kraijo bij hun op de koffie komt om naar hun te luisteren. Volgens de molenaars is er nog nooit iemand van het bestuur of gemeente(n) langs geweest. Zeker niet in zo’n informele setting en met zo veel belangstelling voor hun problematiek.